Filistinde Olmak
Kan rengi uçurtmalar havalandırmak gökyüzüne.
Üzerine doğru gelen bir tank mermisine göğüs germek.
Beklide hayatı tadında yaşamak.
Soluksuzca bir maratona başlamaktır Filistinli olmak.
Üstün gelmektir.
Filistinli olmak Mücadelenin adıdır.
Zaferin çığlıklarını uzaktan duymaktır.
Karanlıklar ardından koşup gelen bir müjdedir Yasinlerin şahadeti.
Ölümün soluğunu ensesinde hissederek dünyaya gözlerini açar her bebek orada.
Bir sapandan fırlayan bir taşın özgürlüğe açılan kapıları yıkmasıdır.
Aksa’da kıyam sevdasıdır, Filistin de anne olmak acıya ortak olmaktır.
Emziremeden çocuğunun kanıyla sulamaktır kana susamış toprağı yeni Yasinler yetişsin diye.
Ölüme gülümsemektir şehadetin gölgesinde…
Şahid olmayan bütün dünyaya karşı şahid olmaktır tepkisizliğine insanlığın.
Filistin’de olmak yada Filistinli olmak, Ölmek ve yaşamak gibidir
Filistin’de olmak yada Filistinli olmak, Ölmek ve yaşamak gibidir
emeğine sağlık ALLAH razı olsun..
selam ve dua ile…
yüreğine sağlık soner abi allah razı olsun ki bu dergiyi kurdun vesile oluyorsun allah hizmetini daim etsin
RAHMAN RAZI OLSUN KARDEŞIM .RABBIM BU DAVANDAN HEP SENI BAŞARILI KILSIN VESILE OLDUGUN ICIN RABBIM SENDEN BIN KAT RAZI OLSUN SENI DOĞR YOLDAN SASIRTMASIN…
İnci Okumuş
Adını ben koydum
acı sahnesinde hayatın
ey karanlıklar içinde yanan
duvarların ardına saklanmış şehir
aydınlıksın direncin ışığınca
adın Gazze değil
adın ki;
damarlarımda kan rengi
sürünüp giden
sızılı nehir
Sen ki
evrenin ayakları dibinde
mülteci acılarla kıvranan
ümmetin öksüz ve yetim çocuğusun
o zebun mermiler ki
yaşlı gözlerimizin
mümin bakışını değil
vicdanlarımızın tozlu mahzeninde
sessiz çığlıklarla bekleyen
vefasızlığımızı vursun
Adını ben koydum
adın Gazze değil
yüreklerin karaltısında boy veren
nurlu şehir
Selam dursun bahtına
yiğit anaların dualarıyla yekinmiş
zaferli sabahlar
beyaz güvercin olsun
konsun da zafer
ağlayan gök, kanayan toprak aşkına
sussun figanlar
kuşatılırken sen
acıların kuşatsın bizi
duamız olsun içli ve yanık
göz uçlarında kuruyan damlalar
Adını ben koydum
Gazze değil adın
varlığıyla Hicaz
yokluğuyla mecaz kokan diyar
Gazze’m
ne desem
metruk saraylar gibi
içinde sahipsizliğimiz çınlar
kâh çığlıklaşır
kâh ağlar
bazen acı ninnilere benzer ağıtlar
şu asrın kendini yiyen hormonlarında
iri iri yutulan lokmalarca
tüketilen şu zavallı şarkılar
ölümcül kelimelerle sahipsiz
öylece bakakalan
can /sız/ılarını ne anlar?
Adını ben koydum
adın Gazze değil
şiirimi kendi dehlizinde
çaresiz yakan nâr
Yok artık
dal budak salan rüyalarım
şu insanlık komedyası varken
yok artık anlatacak
bin bir gece masallarım
ne söylesem
ilhamı oluyor öksüz sesin
bilmem ki daha ne söylesin
insanlığımızın kelepçeli ruhuna
mazlum nefesin?
Adını ben koydum
adın Gazze değil artık
yeter ki durmasın nefesin
ey Gazze’m
sen ki;
direncin kadar Hakk’lı
direncimiz kadar haklı
mümin gönüller bahçesinde
kutlu yemine uzanmış
kan kırmızı gül rengi açan
zafere simgesin.
TEŞEKKÜRLER
şiir kimin gerçekten esma senin mi?